به خدا قسم ، اگر از عشق به خداوند يا از ترس او دلهايتان گداخته شود و از شوق و بيم از چشمانتان خون روان گردد و ، تا دنيا باقى است ، در همين حال بمانيد ، اين اعمال و نهايت كوششى كه در طاعت او به كار مىبريد ، در برابر نعمتهايى بزرگ كه خدا به شما ارزانى داشته ، هيچ است و در برابر اين موهبت كه شما را به ايمان راه نموده است بىمقدار . و هم از اين خطبه [ در عيد اضحى و قربانى ] شرط كامل بودن قربانى اين است كه گوشش را بنگرند تا سالم باشد ، نه بريده يا شكافته ، و در چشمش عيبى نباشد . پس اگر گوش و چشمش درست بود قربانى كامل است ، هر چند ، شاخ شكسته يا لنگ باشد و لنگ لنگان به سوى قربانگاه رود . رضى گويد : منسك در اينجا به معنى مذبح ( قربانگاه ) است . 53 سخنى از آن حضرت ( ع ) در ذكر بيعت بر سر من هجوم آوردند ، آنسان ، كه اشتران تشنه به آبشخور روى نهند : اشترانى كه شترچران ، مهار از سر و زانوبند از پايشان گشوده باشد . به گونه اى ، كه پنداشتم مىخواهند مرا بكشند يا يكديگر را در برابر من از پاى در آورند . زير و روى كار را بر رسيدم [ به گونه اى كه خواب از چشمم بريد . ] ديدم يا بايد با اين قوم بجنگم يا آنچه را محمد ( صلى اللَّه عليه و آله ) آورده انكار كنم . پس ، جنگ با آنان را از عذاب خدا آسانتر يافتم كه رنجهاى اين جهانى ، تحملپذيرتر از عذابهاى آن جهانى است .